FANDOM


Ten artykuł został stworzony przez użytkownika LordRinkashi i jest udostępniony do użytku przez innych na określonych zasadach użytkowania.

"NIE ZOSTAWCIE NICZEGO!!!" - dowódca Harova tuż po wydaniu rozkazu do wypuszczenia bomb.

Zeppelin Harov
Harovshortaquil
Typ maszyny Okręt powietrzny (Sterowiec)
Długość około 220 metrów
Wysokość około 30 metrów
Standardowe wyposażenie Tarcza jonowa, działo bazujące na systemie gatling, stanowiska obrony przeciw lotniczej
Przynależność Imperium Ludzkości (głownie Regimenty Vostroyańskie)
Harov - lub inaczej Zeppelin Harov, Sterowiec Harov, Powietrzna Forteca Harov jest desantowo-bojowym okrętem powietrznym stworzonym przez ludzkość, bazujący na technologii sterowców.

Charakterystyka

Wygląd

Wygląd Harova raczej nie powinien nikogo dziwić, wszakże jest to typowy sterowiec i jego konstrukcja została przystosowana do użytych w jego produkcji zastosowań technologicznych. Harov to zwyczajny sterowiec o konstrukcji szkieletowej, tyle że w większość swej powierzchni ma obudowaną ciężkim pancerzem, stanowiącym tak naprawdę fundament, do którego przytwierdzone zostały wszystkie inne elementy struktury pojazdu. Ponieważ większość kluczowych dla sprawnego funkcjonowania maszyny elementów, jak umieszczona na przedzie kabina pilotów, w której znajduje się także kontrola sterowania działem głównym, umieszczony w "płetwie" brzusznej luk bombowy, i położony nieco przed nim dolny generator jonowy, znajdują się na spodzie maszyny, górna część poszycia jest znaczne cieńsza. Jej funkcją jest jedynie osłona wielkiego zbiornika, utrzymującego maszynę w powietrzu, dlatego też znajdują się na nim jedynie cztery działa przeciwlotnicze i górny generator jonowy.

Do ciekawostek na temat owych jednostek należy fakt, że ze względu na swój kształt Harov został skojarzony z rekinem, czyli występującą w czasach starożytnej Terry wielką, drapieżną rybą. Z tego powodu na każdej z tych jednostek, a konkretniej na jej części dziobowej malowany jest pysk owego zwierzęcia. Potężne kły i drapieżne spojrzenia sunących po niebie bestii, działają bardzo skutecznie na psychikę ich przeciwników. Nawet ktoś kto nigdy wcześniej nie spotkał się z tą maszyną w boju, szybko domyśli się jak poważne zagrożenie może ona stanowić, kiedy pojawi się na polu bitwy.

Chociaż Harov został zaprojektowany jako typowy bombowiec, posługujący się nim dowódcy, bardzo szybko zauważyli potencjał sporej powierzchni jaką posiada machina w swych lukach bombowych. W ten sposób, po bardzo długich bataliach z wojskowym betonem, Harov otrzymał opisaną w podręcznikach taktycznych, dodatkową rolę jaką jest desant wojsk. Początkowo pomysł zakładał wpakowanie do luku tylu piechociarzy ilu tylko się da, wyposażonych wcześniej w gravo-chrony i ich zrzut na pozycję przeciwnika. Opracowano jednak jeszcze jedną, bezpieczniejszą dla żołnierzy, jednak już znacznie mniej bezpieczną dla samej maszyny metodę, polegającą na wylądowaniu machiną i zwykłym "wypakowaniu" wojska na ziemię. Z dodatkowymi zmianami, które przez niektórych mogą być postrzegane jako tech-herezja, na Harova można nawet zamontować dźwig hydrauliczny lub wysuwaną platformę, dzięki której sterowiec może przewozić większość modeli Imperialnych jednostek naziemnych, wiele z nich w ilościach dość dużych aby skutecznie wpłynąć na przebieg bitwy.

Uzbrojenie

Podstawowa wersja Harova wyposażona jest w dwie tarcze jonowe, jedną na spodzie machiny i drugą na jej części wierzchniej, co gwarantuje maszynie pełną, chociaż stosunkowo krótkotrwałą ochronę przed zmasowanym ostrzałem wroga. Na całej maszynie rozmieszczona są liczne stanowiska obrony przeciwlotniczej, których wymienne uzbrojenie mogą stanowić zarówno ciężkie karabiny maszynowe, jak i ciężkie boltery, lance laserowe, oraz bardzo rzadko spotykane działa plazmowe, używane raczej na dolnej części jednostki, wykorzystywane w roli plazmowej bombardy, mającej za zadanie zdejmować naziemne stanowiska obrony przeciwlotniczej, zanim Harov dotrze do strefy zrzutu swych śmiercionośnych ładunków.

Działo główne stanowi tutaj blaster gatlinga doskonale sprawdzający się w walce z masami przeciwników i podobnie jak bombarda, świetnie "omiatający" maszynę eliminując kolejne zastępy przeciwników, którzy uzbrojeni w systemy przeciwlotnicze, mogliby normalnie okazać się śmiertelnym zagrożeniem dla maszyny, nawet jeśli ta posiada własne pole ochronne. Machina ta sprawdza się bowiem w eliminacji zarówno hord piechoty, jak i jednostek latających czy większości powszechnych pojazdów naziemnych używanych przez wrogów ludzkości.

Jednak rzeczą, która budzi największą grozę u przeciwników są luki bombowe Harova, zwykle przenoszące na swym pokładzie dwadzieścia niezwykle potężnych i niezwykle śmiercionośnych ładunków wybuchowych. Najczęściej stosowanym rozwiązaniem są głowice plazmowe, ze względu na ich stosunkowo łatwą dostępność i potężną siłę rażenia, znane są jednak historyczne przypadki, gdy dowództwu posiadającemu owe maszyny, zabrakło tej standardowej amunicji, wówczas brano zwykłe kawały żelastwa, spawano je tak aby pasowały do uchwytów w lukach bombowych i ładowano do środka tyle materiałów wybuchowych wszelkiej maści ile tylko się da, a dla polepszenia efektu wrzucano do środka także masę żelastwa. Naturalnie tego typu ładunek nie mógł się równać z siłą głowicy plazmowej, ale jego skuteczność była wystarczająca aby to rozwiązanie przyjęło się na skalę masową. Ostatnim, najrzadziej spotykanym, ale zdecydowanie najbardziej przerażającym typem ładunków są głowice vortex. Naładowane energiami immaterium pociski, nawet jeśli dostępne, są używane bardzo rzadko, przez wzgląd na swoją niezwykle dziką i nieprzewidywalną naturę. Igranie z takimi mocami może bardzo szybko skończyć się katastrofą, dlatego niewielu dowódców decyduje się na wykorzystanie w boju, tych miniaturowych burz osnowy, które mogą równie dobrze zmasakrować armię przeciwników, co ich własnych ludzi.

Wady

Harov mimo posiadania dość sporej siły ognia, niezgorszej obrony oraz możliwości dostosowania go do potrzeb, ma jednak dość poważne wady, jakimi są dość niska prędkość jak na okręt powietrzny, oraz wrażliwe elementy balonu, których nie można było przykryć pancerzem dla oszczędzania na wadze, a który to po utracie osłon, staje się bardzo newralgicznym punktem całego okrętu.

Historia

Historia Harova jest w zasadzie identyczna jak każdej innej maszyny jaką Imperium posiada na stanie swego wyposażania. Jej STC zostało odnalezione na Vostroyi, z tą tylko różnicą, że machiny te były produkowane na planecie, już w czasach kiedy Imperator prowadził swe nieugięte legiony przez pustkę kosmosu w trakcie Wielkiej Krucjaty, a być może nawet wcześniej. Nie jest to potwierdzona informacja, ale przesłania ze starych czasów, wspominają, że w trakcie wojen machina ta była w stanie wytrzymywać znacznie dłuższy i intensywny ostrzał niż obecnie. Imperialni badacze są zgodni, że Harov musiał być, a być może nadal ma możliwość, aby przenosić na swym pokładzie tarczę pustki, dużo silniejszą od swych jonowych odpowiedników. Jednakże, nawet jeśli jest to prawdą, technologia implementacji owych generatorów na pokład maszyn została albo już dawno zapomniana, albo jest bardzo skutecznie ukrywana, przez znane ze swej niezdrowej dyskrecji, kulty Mechanicus.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.